pazar

annemle pazardayız. o önden gidiyor bende arkadan poşet taşıyorum, yardım ediyorum.
sonra bir numara arıyor beni cep telefonumdan açıyorum. bugün yaptıklarım için özür dilerim diyor. bende tanımıyorum seni sanırım yanlış aradın diyip kapatıyorum. sonra tekrar onunla bağlantısı olan biri daha arıyor bugün yaptklarm için özür dilerim diyor. bende sanırım karıştırıyorsunuz diyip kapatıyorum tekrar. ve ilk arayan birdaha arıyor ve tekrar özür diliyor artık sinirleniyorum telefonu kapatıyorum. o karmaşada birden kafamı bir kaldırıyorum annem yok arıyorum arıyorum arıyorum arıyorum bulamıyorum. sonra annemi cep telefonundan aramak aklıma geliyor ve arıyorum ancak telefon kapalı çıkıyor. daha sonra ev telefonunu arıyorum, belki ben uğrasırken eve gitmiştir diye. uzun bir süre çaldıktan sonra telefonu alt komşumuz açıyor ve kendisinin evde olduğunu telefonu kendi evine çektiğini ve annemin nerde bilmediğini söylüyor. o anda anneme bişey olduğunu anlıyorum. yani biri bana söylemiş gibi eminim yani birşey olduğundan. ağlayarak eve koşmaya başlıyorum bağıra bağıra havada kararmak üzere. eve koşarken yanımdan geçen kadınlardan birinin sesini duyuyorum diğer kadına şunu diyor. ‘duydunuz mu kadını bide boğarak öldürmüşler!’ bunu duyduktan sonra öyle bir karanlık çöküyor ki sesler hava herşey kararıyor. dünyam kararıyor. sesler duymaya devam ediyorum. adamlardan birinin sesinin duyuyorum daha sonra ‘bide telle boğmuşlar’ diye. eve öyle bir koşuyorum ki ağlayarak… ve eve varamadan uyanıyorum. annemi göremeden uyandım. neden böyle bir rüya gördüm bilemiyorum. o çocuklar acaba bu yüzden mi benden özür dilemişlerdi ?… (not: annem yaşıyor, yani vefat etme gibi bir durum söz konusu değil) yorumlarınızı çok merak ediyorum.

Gönderen: dilekk

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir